Ellerin Zamanlarla Dolu

Pencerenin önünde, birbirimize yaslanmış duruyoruz; dışarıda gözler üzerimizde. Artık anlamalarının vakti geldi. Taşların bile çiçek açtığı, yüreklerin huzursuzca attığı bir zaman bu. Zamanın kendisi, kendi zamanı geldiğini haykırıyor sanki. Her şeyin bir anlam kazandığı, her anın ağırlığını taşıdığı bir bekleyiş içindeyiz. Dışarıdaki bakışlar, içimizdeki fırtınayı görmeye hazır mı? Belki de cevap, sessizliğin içinde saklı.