Ellerin Zamanlarla Dolu (Ciltli)

Pencerenin önünde, birbirine kenetlenmiş iki beden duruyor; dışarıda, sokaktakiler bakışlarını üzerlerine dikmiş. Artık vakti geldi onların da bilmesinin: taşların nasıl yeşerdiğini, bir kalbin nasıl telaşla çarptığını. Zaman, kendi zamanı geldiğinin farkına varmalı. Her şeyin bir zamanı var ve o an, şimdi. Sessizlikte büyüyen sözcükler, kırık dökük cümleler arasında kaybolan anlamlar, bir o kadar da gerçek. Gözlerin ardında saklı kalan, ellerin arasında eriyen zaman; her satırda biraz daha derinleşen bir bekleyiş. Kelimeler, tıpkı soluklar gibi, bir an önce duyulmayı bekliyor.