Elif ile Mahmut

Aşk, bazen ateş gibidir; yakar ama sönmez, kavurur ama can verir. Bazen de susuz bir çöl gibidir; içtikçe daha çok susatır insanı. Pervanenin alevlere koşması, ceylanın gözlerindeki bitmeyen hüzün, Kerem’in közleri gibi içten içe yanmaya devam eden sevdalar... Peki ya bugün? Hani o yüreğini avuçlayıp sevdiğine uzatan yiğitler, hani külünden yeniden doğan Aslı’lar? Bu hikâye, unutulmaz aşkların izini sürüyor. "Elif ile Mahmut", saf ve derin bir sevdanın peşinde. Şehvetin, tutkunun değil, gönülden taşan dupduru bir aşkın öyküsü bu. Leyla’nın arayışında Mevlâ’yı bulanlar, Kerem gibi yanmaya hazır olanlar, Elif’in kar gibi yağan sevdasına gönül verenler için... Eğer siz de içten içe yanan, arınmış bir aşkın peşindeyseniz, bu satırlar sizin hikâyenizi anlatıyor olabilir. Ilık bir sevda meltemiyle başlıyor yolculuk...