Elif Diye Bir Türkü / Dilsiz Oyunu

Mehmet Başaran’ın iki ayrı eseri, *Elif Diye Bir Türkü* ve *Dilsiz Oyunu*, tek ciltte buluşuyor. Yazar, Trakya’nın toprak kokan köylerini, orada yaşayan insanların umutlarını, çaresizliklerini ve dirençlerini sade ama etkileyici bir dille anlatıyor. Köylünün günlük hayatındaki zorluklar, toprakla kurduğu derin bağ, geleneklerin ağırlığı ve sistemin ezici baskısı, gerçekçi bir bakışla satırlara dökülüyor. Başaran, doğanın sesini, rüzgârın uğultusunu, tarlaların kokusunu şiirsel bir üslupla aktarırken, köylünün konuşma biçimini, deyimlerini ve sözcüklerini de öykülerin can damarı haline getiriyor. Yaşlı bir köylünün gözünden anlatılanlar, yılların yorgunluğuna rağmen içindeki gençliği koruyan bir ruhu ortaya koyuyor. Artık tarlada eskisi gibi çalışamasa da, kahvede oturup geçmişi anmak yerine, toprağın çağrısına kulak veriyor. "Dilsiz oyunu"nda başı çekmek, rüzgârın peşinden gitmek, kırların kokusunu.