Elena

Furkan, kalbinin derinliklerinde sakladığı duygularla boğuşuyordu. Elena’ya olan aşkı, her geçen gün biraz daha büyüyor, ama bir türlü dile getiremiyordu. Göz göze geldiklerinde yüzü kızarıyor, elleri titriyor, kelimeler boğazında düğümleniyordu. "Keşke cesaret edip söyleyebilsem," diye düşünüyordu içinden. Onu hayal etmek yetiyordu bazen; gülüşü, bakışları, sesi... Uykusuz gecelerinde bile zihninden çıkmıyordu. Bir yıl boyunca her anını onun için yaşadı, her ayrıntısını öğrendi. Artık bu sessizliği bozmanın zamanı gelmişti. Peki ya Elena da onu seviyorsa? Ya ellerini tutup, "Ben de seni bekliyordum," derse? Aşkın sabırla yoğrulan bu hali, Furkan’ı en savunmasız anında yakalamıştı. Şimdi tek bir soru vardı: Bu duyguyu nasıl anlatacaktı?