Elbet Bir Gün Buluşacağız

Gece yarısının sessizliğini bozan kapı ziliyle irkilerek uyandım. Yarı uykulu gözlerle doğrulurken, bu saatte kim olabilirdi ki diye düşündüm. Sessiz adımlarla kapıya yaklaştım, yüreğim hafifçe çarparak. "Kim o?" diye sordum, sesim titremesin diye çabalayarak. Dışarıdan gelen erkek sesi, "Ben," dedi sadece. O an donup kaldım. Kırk altı yıl öncesinin sesiydi bu... Zamanın tozlu raflarından dökülen bir anı gibi, kulaklarımda yankılandı. Kapının ardındaki adam, alçak bir sesle mırıldanmaya başladı: *"Elbet bir gün buluşacağız, bu böyle yarım kalmayacak..."* Şarkı sözleri, yıllar öncesinin unutulmuş bir anısını canlandırdı. Betül Erdoğan’ın kaleminden çıkan bu dokunaklı hikâye, aşkın zamansızlığını ve beklemenin derinliğini yüreğinize işleyecek.