Eksik

Yazmak, seni anlatmaya çalışmak gibi bir şey. Harfler yetmez, dilin kuralları dar gelir. Bir kalem ucunda kaybolan sözcükler, kâğıda dökülürken nasıl da eksilir. Seni yazarken adının önüne bir ezgi koyamamak, gözlerinin pırıltısını satırlara geçirememek ne ağır. Kuşlar gibi hafif, sınırsız yürümek isterken, pasaportların soğuk kontrolünde duraksamak. Kimliksiz, vatansız, sadece kelimelerin arasında bir gölge gibi kalmak. Her cümle, seni daha da uzaklaştıran bir adım sanki. Yazmak, seni kaybetmenin başka bir yolu.