Eksiği

Anlamın sınırlarını zorlayan bir sessizlik içinde kaybolurken, kendi sesini bile tanıyamadığın o an gelir. Uykular rüyalara karışır, rüyalar gerçeğe dönüşür; neyin gerçek olduğunu ayırt edemezsin artık. "Olmuş" ile "olmamış" arasındaki çizgi silikleşir, her şey bulanıklaşır. Bir şehri ilk kez gördüğünde hissettiklerin, o taptaze izlenimler, bir daha asla aynı tazelikte olmayacak. Hanların görkemi, bahçelerin sabah serinliği, yaşlılığın kokusu, ölümün ağırlığı, tarih kitaplarının sayfaları, güzelliklerin cazibesi, taptaze etin iştah açıcılığı, gençliğin coşkusu... Hepsi bir anda solup gider. Sen farkında olsan da olmasan da, eksik olanı tamamlamanın imkânsızlığını bilirsin. Geriye sadece o boşluğu dolduramamanın acı veren bilinci kalır.