Ekmek Arası Yedik Hayatı

Hayat, çoğu zaman iki dilim ekmek arasına sıkıştırılmış bir sandviç gibi geçip gitti elimizden. Bir lokmada yuttuk anları, doymadan, tadına varmadan. Koşturmacanın, yetişme telaşının arasında kayboldu sevinçlerimiz, hüzünlerimiz. Aşkımızı bile aceleyle yaşadık; bir öpücük, bir sarılış, arada kalan boşluklarda soluklandı. Çocuklarımıza ayırdığımız vakit, işe giderken trende geçen beş dakikaydı belki de. Okuduklarımız, yazdıklarımız, düşlediklerimiz – hepsi bir molanın, bir nefes almanın parçasıydı sadece. Rüyalarımızda bile huzur bulamadık. Belki de en derin sevgimizi bile ekmek arasına sıkıştırmak istedik, ama o kadar büyük, o kadar genişti ki sığmadı hiçbir yere. Hayat, hep bir şeylerin arasında kaldı; biz ise sadece izledik.