Ekmeği Büyütmek

Ferhat bir an duraksadı. Üstlendiği işin, sırtında taşıdığı küçük kızının geleceğine de dokunacağını düşününce içi garip bir heyecanla doldu. Doğu ufkunda, güneşin solgun ışığını gölgede bırakan kocaman bir alev topu belirdi. Bu kızıllığın derinliklerinden bir yıldız fırlayıp ovaya doğru süzüldü; önce kuyruklu yıldızı andırdı, sonra yavaş yavaş Döne’ye dönüştü. Sanki yıllar geriye akmış, genç kızın yirmili yaşlarındaki hali canlanmıştı gözünde. Aydın Ovası’nın dalgalanan buğday tarlaları, altın sarısı bir denizi andırıyordu. Döne’nin bakışlarından, saçlarından yayılan ışık, yağmur damlaları gibi toprağa düşüyor, ovayı bir anda aydınlatıyordu. Hafif bir kuş gibi buğdayların arasına süzülen Döne, başakların arasında iz bırakarak koşmaya başladı. Rüzgârda savrulan saçları, ceylan gibi çevik adımlarıyla güneşin battığı yere doğru ilerliyordu.