Eğitim Örgütlerinde Örgütsel Öğrenme

Öğrenme, insanın doğasında var olan merak, ihtiyaç ve sorun çözme güdüsünden beslenir. Ancak bu süreç, bireyin içinde büyüdüğü toplumsal ve kültürel ortamdan bağımsız değildir. Aile, okul ve çevredeki otoriter yaklaşımlar, kişiyi pasif bir konuma itebilir; öğrenme de yalnızca bilenlerin aktardıklarıyla sınırlı kalır. Oysa sorgulayan, katılımcı ve çevresini etkileyen bireyler, öğrenen toplumun temelini oluşturur. Öğrenme yeteneği doğuştan gelse de, bu süreci şekillendiren asıl unsur, bireyin yaşadığı kültür ve toplumsal dinamiklerdir. Geleneksel hiyerarşilerin ötesine geçen, bilgi paylaşımına dayalı karar mekanizmalarının hakim olduğu örgütler, gerçek anlamda öğrenme kültürünü inşa eder. Bu yaklaşım, bireyin potansiyelini ortaya çıkarmanın yanı sıra, toplumsal dönüşümün de itici gücü olur.