Eğer Peşinden Gelirsem Ciltli

Karanlığın içinden yükselen sesler, artık fısıltı olmaktan çıkmış, isyanın gürültüsüne dönüşmüştü. Sistem çürümüş, geriye sadece boyun eğmek ya da savaşmak kalmıştı. Dört kimsesiz, çocukluklarını yüreklerinde saklayan bu asi ruhlar, önlerinde iki seçenek buluyordu: Ya yeni düzene teslim olacaklar ya da son nefeslerine kadar direnerek yok olup gideceklerdi. Peşinden gittikleri her yol, onları kendi iç hesaplaşmalarıyla yüzleştiriyordu. Kuralları artık ezilenler belirleyecekti. Bu mücadele ne özgürlük ne de hayatta kalmak içindi; sadece unutulmamak, iz bırakmak içindi. Attıkları her adımla kötülerin çığlıklarını susturacaklarını sanıyorlardı. Oysa gölgelerde pusuda bekleyen yalanlar, onları gafil avlamaya hazırdı. Yıkımın küllerinden doğan devrimler, kimsenin yüzünü görmediği gölgelerin eseriydi.