Efruz Bey

Meşrutiyet’in ilan edildiği o sabah, küçük bir devlet dairesinde çalışan Ahmet Bey, her zamanki gibi kendini olduğundan farklı gösterme telaşındadır. Çevresindeki memurların kayıtsızlığına rağmen, yüksek sesle haykırdığı sloganlarla bir anda dikkatleri üzerine çeker. Ne olduğunu tam olarak anlamayan kalabalık, onun coşkusuna kapılarak peşinden sürüklenir. Kısa sürede Ahmet Bey, halkın gözünde bir kahraman oluverir. Oysa o, sıradan isminin bu şöhreti taşıyamayacağını düşünerek kendine "Efruz" adını takar – ışıldayan, aydınlatan anlamında. Sokaklar, meydanlar onun nutuklarıyla dolup taşarken, gerçekler yavaş yavaş su yüzüne çıkmaya başlar. İttihat ve Terakki’nin davetiyle karşılaştığında ise, bu abartılı serüvenin sonu yaklaşır. Ömer Seyfettin’in keskin kalemiyle çizilen Efruz Bey, toplumun kolayca yönlendirilebilirliğini ve bireyin kendini olduğundan büyük görme tutkusunu hicveder.