Efraim 2

2000'lerin ilk yıllarında ülke, sessizce içine sızan bir tehditle yüzleşmek zorunda kaldı. Kendini "cemaat" olarak adlandıran bu güç, devletin en savunmasız anında damarlarına kadar nüfuz etti. Kurumları ele geçirdi, umutları söndürdü, genç nesilleri yolundan saptırdı. Ancak bu karanlık tablo sonsuza dek sürmeyecekti. Dağlardan inen, daha kararlı, daha acımasız bir grup, bu gölgeye karşı ayağa kalkmak üzereydi. Onlar, merhametin değil, adaletin peşindeydiler. "Bizi tanımıyorsunuz," diyorlardı, "çünkü biz kimseye acımadık. Bu ülkenin gördüğü en yaratıcı yok edicilerle karşı karşıyasınız artık. Siz sadece birer piyondan ibaretsiniz; asıl kuklacı devrilmeden bu oyun bitmeyecek. Biz Habil'in çocuklarıyız, sizse Kabil'in mirasçıları – ve bizim başımızı ezmeye ant içtiniz." Şehirlerin sokaklarına taşan bu amansız mücadele, birkaç cesur insanın, yeni bir düşmanla hesaplaşmasını anlatıyor.