Eflatun’un Dönüşü-Arı Kovanı

Bir bilim insanı, ruhunun Eflatun’un ta kendisi olduğuna inanır ve bu inançla kusursuz bir toplum yaratma hayaline kapılır. Yanına aldığı sadık deneklerle bu düşü gerçekleştirmeye çalışırken, yol göstericisi olarak Sokrates’i, öğrencisi olarak da Aristo’yu yanında ister. Ancak deneklerinin geçmişlerini ne kadar unuttuğunu anlamak için onlara rüya günlükleri tutturur. Zamanla rüya ile gerçek öylesine iç içe geçer ki, hangisinin hangisi olduğunu ayırt etmek güçleşir. Eflatun’a göre ruh, bedenin ötesinde bir ölümsüzlüğe sahiptir. Bu ölümsüzlüğün anahtarı ise bilgidedir. Peki, gerçekten de bilgi, sonsuzluğa açılan kapı mıdır? Tarihin büyük düşünürleri, bu yolla ölümsüzlüğe ulaşmış olabilirler mi? Sokrates’in "Ruh, bedenin çürümüşlüğüne rağmen varlığını sürdürecektir" sözü, belki de tam da bunu anlatır. Ama bu yolculukta gerçeğin sınırları bulanıklaşırken, insanın kendi zihnine bile güvenmesi zorlaşır.