Efes Oteli - Grand Efes

Babalar Oteli, genç bir yazarın hayal gücünden doğan sıra dışı bir proje olarak başladı. Henüz yirmi yaşına gelmeden altı haftada yazdığı senaryo, adeta bir düş gibiydi: Evsiz babaların sığınabileceği, onlara yeniden umut olacak bir otel. Senaryodaki mekanın gerçek hayatta da var olmasını, filmin bu otelde çekilmesini ve her detayın daha sonra burada sergilenmesini istiyordu. Ta ki babasının Alzheimer hastalığına yakalanması ve kendi hafızasının da tuhaf bir şekilde bulanıklaşmasıyla her şey değişene kadar. Artık sanata, projelere, hayallere odaklanamaz hale gelen yazar, babasının kaybolan dünyasına tutunmaya çalışırken, bir valizin içinde unuttuğu senaryoyla yeniden karşılaşır. İlk metnine eklediği "uyanış notları" ile gerçeklikle kurguyu iç içe geçirir. Okudukça kendi belleğiyle yüzleşir, babasının unutuşunu kabullenmek yerine hafızasının labirentlerinde kaybolur. Bilinçli unutuşun eşiğinde, yazmak.