Edebiyat yıllığı 2006

Polisiye romanlar, günlük hayatın telaşından bir soluklanma imkânı sunar bana. İki üç kitap arasında mutlaka birini okur, sayfalar arasında kaybolmanın keyfini sürerim. Kitabın sonuna geldiğimde ya içim ferahlar ya da derin bir hüzün kaplar içimi; ama her seferinde doyasıya bir tat alırım. Okumanın amacı eziyet çekmek değil, zevk almak olmalı. Bir kitabın okuyucusuna vereceği haz, her şeyden önce gelir. Bu durum, yalnızca kurgu eserler için değil, ciddi bilimsel çalışmalar için bile geçerli. Yazarlar, okuyucunun bu vazgeçilmez hakkını gözetmek zorundadır. Polisiye kadar okuma keyfi sunan türler azdır. Okumaya düşkün olduğunu söyleyip de polisiye romanlarla arası olmayanlara hep şaşarım. Mesela Simenon’u hiç okumamış bir edebiyat meraklısını anlamak gerçekten güç. Komiser Maigret’nin peşine düştüğü olaylar çoğu zaman sıradan olsa da, bu sıradanlık Paris’in eski sokaklarını, sisli limanlarını, yağmurlu.