Edebiyat ve Siyaset Olarak Hayat

Balkanların derinliklerinde yanan bir ateşle karşılaştım bir gün; onu sırtıma aldım, bedenim kavruldu ama yanmanın da bir anlamı olduğunu öğrendim. Hayat böyledir işte: tek bir ömür, sınırları çizilmiş bir zaman dilimi. Ne tek bir aşk ne de tek bir şehir yetiyor insana. Ben tüm insanlarda yaşamak, dünyanın yollarında yürümek, her şeyin içinde bir iz bırakmak istiyorum. Dizlerim parçalansa, ellerim erise, kanım başka kanlara karışsa da umurumda değil. Sulara karışsın sularım, saçlarım dünyanın otlarıyla koksun. Bir sabah, puslu bir havada Nauplion limanında, yine âşık ve hüzünlü, Balkanlardan gelen bir ses kulağımda çınlıyor. Bu ses, hayatın hem edebiyatı hem de siyaseti olarak içimde yankılanıyor.