Edebiyat ve Hastalık

Edebiyatın insana zarar verip veremeyeceği, sanatla hastalık arasındaki gizemli ilişki yüzyıllardır tartışılan bir konu. Platon, Sokrates’le karşılaştıktan sonra neden şiiri bıraktı? Don Kişot, Cervantes’in içindeki hastalıklı bir özlemin mi yansımasıydı? Tolstoy neden bazı eserlerini sahte kabul ederek reddetti? Mehmet Âkif, sanatı neden hakikatin peşinde feda etti? Necip Fazıl gerçek sanatın peşinde nerelere kadar gitti? Selçuk Çıkla, *Edebiyat ve Hastalık*’ta bu sorulara ışık tutarken, Türk ve dünya edebiyatında hastalığın izlerini sürüyor. Roman kahramanlarından yazarların iç dünyalarına, toplumsal yaralardan bireysel saplantılara kadar geniş bir yelpazede, özellikle 19. yüzyıl Türk edebiyatında hastalığın nasıl bir varoluş biçimine dönüştüğünü inceliyor. Kötülüğün, günahın, tutkunun ve çürümenin edebiyattaki izdüşümlerini mercek altına alıyor; okuduklarımızın aslında bir kişinin, bir sınıfın ya da bir.