Edebiyat Ölmelidir!

Günümüzde edebiyat, hızla tüketilen bir meta haline gelirken, dilin derinliği yerini yüzeysel anlatılara bırakıyor. Toplumsal karmaşa, dijital dünyanın gürültüsü ve hazır kalıpların egemenliği altında, gerçek anlamda düşündüren, sorgulatan eserler giderek azalıyor. Okur da yazar da bu kısır döngüye kapılmış durumda; zekâyı beslemek yerine onu köreltmeye yönelik bir edebiyat anlayışı yaygınlaşıyor. Oysa edebiyatın yeniden doğabilmesi için önce mevcut haliyle ölmesi gerekmez mi? Belki de ancak bu sayede, dilin ve düşüncenin gerçek gücüne kavuşabiliriz. Sözün büyüsünü yeniden keşfetmek için, önce onu saran kabuklardan kurtulmalı.