Ecel ile Üç Gün Süren Pazarlık

Selim, üç uzun gecenin ardından sonunda Van’daki evine ulaşmıştı. İlk gece, yayla evinde annesinin özlemini dindirmiş, ikincisinde babasıyla birlikte terörün gölgesinde ölümle dans edercesine kaçmışlardı. Günler de gecelerden farklı değildi; her biri bir mücadele, bir hayatta kalma çabasıydı. Üçüncü gece Trabzon’da, bekâr odasında biraz olsun nefes alabildi. Odada sadece bir kilim, bir yatak, masa ve sandalye vardı. Bavulunu yatağın altına itti, sandalyeye oturdu. Gözü duvardaki takvimde kaldı – Mayıs’ta takılıp kalmıştı. Yaprakları tek tek koparırken, her birinin ne zorluklarla geçtiğini düşündü. Takvimi ağustosun yirmi beşinde bıraktı. 1979 yaz tatilindeki memleket ziyareti böylece sona ermişti. Aynaya baktığında gözlerinin altındaki morluklar, içine çöken yorgunluğu ele veriyordu. "Çok bitkinim," diye mırıldandı ve yatağa uzandı. Dinlenmek için uzandığı yerde sadece geçmişin gölgeleri dolaşıyordu..