Ebu İshak es-Saffar’ın Kelam Yöntemi

11. ve 12. yüzyıllarda Mâverâünnehir’in düşünce dünyasında önemli bir yer edinen Ebû İshak İbrahim es-Saffâr, Batı Karahanlılar döneminde Buhara’da yaşamış bir Mâtürîdî âlimidir. Akıl, nakil ve duyumun bilgi edinmedeki rolünü sistemli bir şekilde değerlendiren Saffâr, kelâm ilminin temel meselelerine özgün yaklaşımlar getirmiştir. Bu çalışma, bölgenin siyasi, sosyal ve entelektüel ortamını inceleyerek Saffâr’ın hayatına ve ilmî kimliğine ışık tutuyor. Özellikle *Telhîsü’l-edille* ve *Risâle fi’l-kelâm* adlı eserleri üzerinden, dönemin Hanefî-Mâtürîdî kelâm ve fıkıh geleneğiyle karşılaştırmalı bir analiz sunuyor. Bilginin tanımı, kaynağı ve türleri hakkındaki görüşleriyle dikkat çeken Saffâr’ın, kelâm savunusundaki yöntemi ve eleştirdiği düşünce akımları da detaylıca ele alınıyor. Dönemin düşünce iklimini anlamak için önemli bir kaynak.