Dûzah

Peygamber sözü, "Dünyada ölmeden önce ölün" der. Bu çağrı, ruhun ateşini henüz beden yanmadan önce kavramayı öğütler. *Dûzah*, işte bu ateşin harflerle yazılmış hâlidir; acının, tutkunun ve varoluşun derin izlerini taşır. Yazar, kalemini kendi kanıyla doldurduğu mürekkep hokkasına batırır, yüreğindeki yangını satırlara döker. Her kelime, bir yaradan sızan damla gibi ağırdır. Hokkası boşalana dek yazar, sonra yeniden dolmasını bekler. Bu roman, bir ağıt değil, bir meydan okumadır; insanın içindeki cehennemi aydınlatma çabasıdır. Sözün bittiği yerde başlar *Dûzah*, sessizliğin gürültüsünü duymak isteyenler için.