Düz yazıları

Dünyaya adım atmanın farklı yolları var. Bazıları ana girişten, kapıyı çalıp bekleyerek, izin verilen sınırlar içinde yol alır. Kimileri ise sessizce arka pencereden süzülür, kendi istediğini alır götürür. Bir de bahçe kapısından girenler vardır; ne karşılayan ne de yönlendiren. Bahçeyi kendi başına keşfeder, çiçeklerin kokusunu, ağaçların gölgesini, gizli köşeleri yalnızca kendi gözleriyle görürsün. Haldun Taner’in öyküleri de böyle bir bahçeye benziyor. Her satırda, yaşamın görünmeyen yanlarını, sıradanlığın ardındaki derinliği yakalar. Okuyucu, sayfalar arasında dolaşırken, alışılmışın dışında bir dünyayla karşılaşır; her öykü, sanki bahçenin farklı bir köşesini aydınlatır. Taner, sözcüklerle örülü bu bahçede, insana dair ne varsa ustaca sergiler.