Duygusuzlaştırılan Duygular

Güneşin ilk ışıklarıyla birlikte ufukta beliren o ince, uzun gölge, sanki yıllardır beklenen bir işaret gibiydi. Rüzgârın taşıdığı erguvan kokuları, dalgaların kırılışına karışırken, yaklaşan her adımda yüreğime saplanan bir ok gibiydi gözlerindeki bakış. Beklenen limanda buluşan iki ruh, uzanan ellerin dokunuşuyla birlikte dansa durdu. Gecenin karanlığına kadar süren bu sessiz uyum, tan kızıllığının son ışıklarına kadar devam etti; ne bir söz, ne bir duraksama, sadece anın büyüsü...