Duygusal Zeka

Bir pazartesi sabahı, asansörün düğmelerine basarken içinden gelen melodiyi mırıldanan operatör, kabinin içindekilere keyifli bir enerji yayar. Ancak yolculardan biri bu samimiyete tahammül edemez ve alaycı bir tonla sorar: "Bu ne şenlik böyle?" Adam, gülümseyerek yanıt verir: "Bugün ilk kez yaşıyorum çünkü." Hayat felsefesi basittir onun için: İster işte, ister sokakta, ister evde olsun, içinden geçeni dürüstçe ifade etmek. Kimine göre cesaret, kimine göre küstahlık. Peki ya tepkiler? Kırgınlıklar, öfkeler, soğuk bakışlar... Hepsi var. Ama o yine de vazgeçmez. Çünkü asıl önemli olan, kendisiyle barışık olmaktır. Dostoyevski’nin dediği gibi: "Eğer sözlerin anlaşılmıyorsa, diz çöküp özür dile. Çünkü hata sende." Bu roman, sıradan bir günün içinde saklı büyük sorgulamaları, samimiyetin bedelini ve insanın kendi olma cesaretini anlatıyor.