Duygularımın Adı Yok

Duyguların sınırında kaybolan bir yürek...** Sözler, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyor artık. Sen uzaklarda, oysa ben hâlâ burada, nefes alıp veren bir gölge gibi. Umut dediğin şey, avuçlarımdan kayıp gitti; geriye sadece isminin yankısı kaldı. Sesin, içimi paramparça ederken bile, yine de seni bekliyorum. Ya bir gün vazgeçersem? En karanlık köşemde kaybolduğumda, beni çekip çıkaracak mısın? Günahlar, kalbimin kapısını çalıyor durmadan. Şaraptaki son damla zehir gibi, yıldızların en parlağı bile gökyüzünde soluk. Belki bir gün, tanımadığım her aşka düşman olacağım. Ama bugün, söz senin; ben, senin gelemeyeninim.