Duvar ve Ra

Güneşin son ışıklarıyla dağılan umutları, kararan gökyüzünde ararken buldu kendini. Her şey bir anda kaybolmuştu; annesiyle çekilmiş o tek fotoğraf bile. Çocukluğunun izleri silinirken, sesi de yankısız kalmıştı sanki. Başkent artık ona yabancıydı, bir düşten uyanır gibiydi. Yağmalanmış bir ülkenin ortasında, geceyle baş başa kalmıştı. Ne umut ne de teselli vardı geride; sadece karanlık ve sessizlik. Kayıp bir çocuğun gözlerinden dünyaya bakarken, her şeyin nasıl da bir anda yok oluverdiğini düşündü. İçindeki fırtınalar dinmek bilmiyordu.