Düşlerime Kuşlar Konuyor

Çocukluğundan beri tek bir ağacın gölgesinde büyüdü. Onun dalları altında oyunlar oynadı, gençliğinin heyecanlarını paylaştı, ilk aşkının utangaç bakışlarını gizledi. Yaşlandıkça ağaç da onunla birlikte değişti; yaprakları döküldü, gövdesi kalınlaştı, kökleri toprağın derinliklerine uzandı. Şimdi geriye dönüp baktığında, o ağacın her bir halkasında kendi hayatının izlerini görüyor. Düşleri, hüzünleri, sevinçleri ve sessiz çığlıkları, sanki yıllar boyunca onunla fısıldaşmış. Artık tek bir isteği var: Tüm bu anıları, bu ağacın kabuğuna kazımak, sonsuzluğa bırakmak. Çünkü bazı hikâyeler, toprağa düşen tohumlar gibi, zamanla filizlenir ve büyür.