Düşleri Kaldı

Güneşin her sabah yeniden doğduğu bir dünyada, gözleri umutla parlayan çocukların yüreği sınırsız bir sevgiyle doluydu. Herkesi kucaklayan, ayırt etmeden sarıp saran bu sevgi, tıpkı sarmaşıklar gibi büyüyüp yayılıyordu. Ne var ki bu huzurlu tablo, bir anda kopan akortsuz bir sesle bozuldu. Aniden yükselen nefret dalgası, her yanı sardı; çocukların uzattığı eller, dumanlar içinde kayboldu. Sevginin yerini acımasız bir fırtına aldı, umutların peşinden koşan küçük ayaklar, karanlıkta savruldu. İçinde barındırdığı masumiyetle bilekleri narin bu çocuklar, dünyanın acımasız yüzüyle ansızın karşılaştı.