Düşler ve Düşüşler

Zamanın akışına kapıldıkça kaybettiklerimizin peşine düşeriz, ama fark etmeyiz: asıl yitip giden, o kaybın kendisidir. Bazen en umutsuz anlarda, yarınların kapısını aralayan bir rüzgâr eser; bazen de unutmak istediklerimiz, ayaklarımıza batan dikenler gibi hatırlatır kendini. Geçmeyecek sandığımız acılar silinir bellekten, yerini hiç beklemediğimiz hayaller alır. Bugün seni paramparça edenler, yarın sadece birer anıdan ibaret kalabilir. Dünün izleri, yarının en büyük düşlerine dönüşürken, hayatın ironisi de işte burada saklı: ne kadar tutunursak tutunalım, her şey bir gün geçip gidecek. Ama belki de asıl mesele, geçen değil, geride bıraktıklarımızın nasıl şekillendirdiği.