Düşler Mavide Kalır

Gece yarısının sessizliğinde bir martı kanat çırpar, ufkun ötesindeki masmavi sulara doğru süzülür. Uzaklarda, dalgaların arasında bir gemi belirir; güvertesinde hasret yüklü anılar, yarım kalan sevdalar... Martının çığlığı günün ilk ışıklarıyla buluşurken, yüreklerdeki sızı da o an canlanır. Özlem, zamanın durduğu bir limanda demir almış gibidir; martı, gemi ve denizle birlikte iç içe geçer, dalgaların ritmiyle çalkalanır. Her dalga, bir hikâyenin parçasıdır sanki; her rüzgâr, uzaklara savrulmuş umutların fısıltısını taşır. Gemi, martı ve özlem... Üçü de aynı denizin farklı yüzlerinde, aynı özlemin peşinde sürüklenip durur.