Düşeş

Yerdeki bavula öfkeli bir tekme savurduğunda, yarısı dolu valiz devriliverdi. Halının üzerine sessizce süzülen bir kâğıt parçası, sanki rüzgârın taşıdığı bir yaprak gibi yavaşça yere indi. Gözleri kâğıda takıldı: eski bir fotoğraf. Üzerinde, tanıdık bir yüz. Kendi yüzü. O an, unutulmuş bir geçmişin kapıları aralanıverdi sanki. Bavuldan dökülenler, sadece eşyalar değil, bir zamanlar yaşanmış ama artık hatırlanmayan bir hayatın izleriydi. Fotoğrafın ardında saklı hikâye, sessizce bekliyordu.