Düş Yıkımı

Gözlerim yollarda kaldı senin için, yüreğim paramparça. Kaç gece dua ettim, adını fisıldayarak? Kaç mevsim geçti gözlerinin yeşilinde kaybolalı? Geçmiş, eskimeyen bir yanımda hâlâ canlı; hâlâ kıyamıyorum sana. Ne çok sevdim, sevilmeyi hak etmeyen ama doyamadığım seni... Hangi şiirin satırlarına sığdırabilirim hüzün dolu adını? Aradan bunca zaman geçse de sözler boş, kırgınlığım kalıcı. Artık sen, telafisi olmayan her şeysin; bir düş gibi yıkılıyorsun gözlerimin önünde. Ama unutma: Düşler yıkılsa da, düşleyenler ayakta kalır. Sevdiği yerden yaralananların her zerresinde umut filizlensin istiyorum. Bu satırlar, hayalleri yıkanlara inat hayata tutunanlar için. Acının içinde bile açan çiçekler olsun.