Düş Kapanı

İçindeki fırtınalar hiç dinmeyen bir denizde, dalgalar durmaksızın kabarır. Ruhunun derinliklerinden kopan her hece, gökyüzüne uzanan bir çığlık gibi yükselir. Sözcükler, durdurulamaz bir yağmura dönüşür; satırlar, toprağın gizlediği sırları açığa çıkarmak istercesine akar. Ne su susuzluğunu dindirebilir ne de toprak verdiği sözü tutabilir. Bu, kaleminden dökülenlerin en saf haliyle buluşma arzusudur – şiirin en yalın, en güçlü anlatımıyla. Kelimeler, bir düş kapanına dönüşür; okuyanı içine çeker, bırakmaz.