Düş Düşe Uğultular

1975 sonbaharında, Avusturya’nın Innsbruck kentindeki Krinzinger Galerisi’nde sıra dışı bir olay yaşandı: Marina Abramović, *Lips of Thomas* performansıyla sanat dünyasının alışılmış sınırlarını zorladı. Rilke’nin Apollo’sunda sözünü ettiği “dönüşüm” kavramını sahneye taşıyarak, sanat eserindeki özne ile nesne arasındaki katı ayrımı yerle bir etti. Seyirciyi pasif bir izleyici olmaktan çıkarıp etkin bir katılımcıya dönüştürerek, çağdaş sanat anlayışına taze bir bakış açısı kazandırdı. *Düş Düşe Uğultular*, bu devrim niteliğindeki anlayışı roman türü üzerinden yeniden düşünüyor. İlk bölümlerinde, Abramović’in performans sanatında yarattığı dönüşümü edebiyata uyarlayarak, romanın yalnızca bir nesne olmadığını, aynı zamanda bir sahne olduğunu vurguluyor. Yazar, metin ve okur arasındaki ilişkiyi yeniden tanımlarken, sürece okurun da müdahil olmasını sağlıyor. Böylece, yazarın içsel yolculuğu kadar, okurun.