Düş Ağacı

Bu topraklar bir zamanlar yeşilin sesiyle doluydu; şimdiyse kavrulmuş dallar, yanıp kül olmuş umutlar arasında inliyor. Ağaçlar, hoyrat ellerin bıraktığı izlerle yaralı, sular bile ateşin acısını taşıyor. Koparılan her yaprak, zamana fısıldanan bir haykırış gibi: "Neden bu yanlışlık?" Gece, dumanların arasında tüten rüyalarla ağırlaşırken, dikenlerin arasında yaşamayı seçen bir yürek, ateşin söndüğü sularda kaybolan başka bir canı düşünüyor. Zaman, karşısında durup soruyor: "Al yanmışlığımı, ver gülümü mü?" Küllerin arasında yeşeren bir umut arayışı, acının ve direncin iç içe geçtiği bu hikâyede, sessiz çığlıklar yürekleri dağlıyor.