Duruyordu Bir Yol Durması Gereken Yerde

Ali Hikmet Eren’in kaleminden çıkan bu roman, şiirin hakikate açılan kapısı olarak varoluşun izlerini sürüyor. Sözcüklerin ve imgelerin dansında, anlam kendi yolunu bulurken yazar, şiirsel bir yolculuğun tam ortasında duruyor. Kendine özgü üslubu, cesur söyleyişi ve dildeki incelikli dokunuşlarıyla dikkat çeken eser, durması gereken yeri bilen bir rotada ilerliyor. Balkonlardan evin içine, anılardan dostluklara uzanan bu yolculuk, şiirin sınırlarını zorluyor; nesnelerden uzamlara, mahrem anlardan kolektif bir deneyime uzanan bir derinlik sunuyor. Cümleler, kırık bir ayağı konyakla sararken, sözcükler bir arbedeye dönüşüyor. Şair, biriktirdikleriyle hayata ve kendine meydan okumaya devam ediyor, çünkü şiir asla zafer arayışı değil; her daim bir varoluş sınavı.