Dur…Ağlama Gözlerim

Yusuf Hayaloğlu’nun bu ince ama derinlikli romanı, sessizliğin içinde yankılanan bir vedanın hikâyesini anlatıyor. Anlatıcı, kaybın ağırlığını taşıyan bir sesle, artık sorulara yanıt veremeyeceğini fisıldıyor adeta. Ormanın derinliklerine çekilen filler gibi, o da kendi içine doğru bir yolculuğa çıkmış; nereye gittiğini, neden her şeyin sona erdiğini açıklamaya gerek duymadan. Yüreğinin en kuytu köşesine gömülen anılar, belki de tek geriye kalan izler. Sözcükler, acıyı sarmalayan bir hüzünle örülmüş; her cümle, bir nefes alıp veriş kadar doğal, bir sonbahar yaprağı kadar kırılgan. Hayaloğlu, kaybın sessiz çığlığını, okurun içine işleyen bir sadelikle aktarıyor.