Dünyevileştirmeler

Giorgio Agamben, modern insanın en mahrem yanının aslında en yabancı olanla iç içe geçtiğini söylüyor. "Ben" dediğimiz şey, bilinçli irademizin ötesinde, adeta bir yabancı gibi içimizde var olan bir güçle –Genius’la– sürekli bir müzakere halinde. Tuhaf değil mi? En basit eylemlerimiz bile, farkında olmadığımız bu yabancı varlık olmadan gerçekleşemezdi. Agamben, kapitalizmi de bu çerçevede ele alıyor: Günahın kefaretini aramayan, aksine suçun kendisini kutsayan bir sistem. Burada artık kurtuluş umudu yok; sadece suçun evrenselleştiği, Tanrı’nın bile insan yazgısına hapsolduğu bir din var. Umutsuzluk, yeni inancın temel taşı haline geliyor. İnsanın içindeki yabancıyla ve dünyanın dönüştüğü bu garip tapınmayla yüzleşmek isteyenler için derin bir sorgulama.