Dünyaya Yeni Gelen Okurlar Icin

Barış Bıçakçı, bu kez okurunu hayatın içinden süzülüp gelen bir yolculuğa çıkarıyor. Kitaplar ve filmler değil, insanlar üzerinden biriktirdiklerini anlatırken aslında farkında olmadan onlardan öğrendiği her şeyin izini sürüyor. Yaşamın anlamına dair sorular, insanın içine düştüğü haller, umutlar, avuntular ve en çok da bilmediğimiz şeyler üzerine kurulu bir anlatı bu. Sanki bir ansiklopedi sayfalarını karıştırıyorsunuz; kimi zaman gündelik hayatın sıradanlığına takılıp kalıyor, kimi zaman da derin bir arayışın eşiğinde buluyorsunuz kendinizi. Yazar, hem dünyaya yeni gelmiş gibi saf bir merakla konuşuyor hem de bir mühendisin titizliğiyle bir oyun kuruyor sayfalar arasında. Aşkın, deneyimden bağımsız bir bilgelik olarak aktığı bu kısa ama yoğun romanda, hayatın küçük detayları bile büyük anlamlar kazanıyor. Bıçakçı’nın kaleminden dökülenler, insanın kendi varoluşunu sorgularken bulduğu huzursuzluğun ve tesellinin bir dökümü sanki.