Dünyanın Kemikleri

Sıra kenarından okul bahçesine dalıp gitmiş, dersin farkında bile değildim. Gözüm, köşedeki kömürlüğün eski tahta kapısındaydı. Arkasında, bir torbanın içinde benimkiler duruyordu: kemiklerim. Kimsenin, hele annemin bulmasını istemezdim. Onları vücudumdan ayırdığımı görse telaşlanır, zaten belirsiz bir gelecekle baş etmeye çalışan babamın dönüşünü beklerken bir de benimle uğraşmak zorunda kalırdı. Kemikleri yanımdan ayırmıyor, sıranın altına saklıyordum. Ta ki yolda Yusuf’a rastlayana dek... Selman Nuriler, *Dünyanın Kemikleri* ile edebiyata çarpıcı bir giriş yapıyor. Sert bir dille örülü bu öyküler, okuru rahat bırakmayan, huzursuz eden bir gerçeklikle yüzleştiriyor. Dünyanın sadece kemiklerden ibaret boş bir varlık olduğunu hatırlatırken, insanın içindeki kırılganlığı da gözler önüne seriyor.