Dünyanın Anlamsızlığı Üzerine

Francesco Petrarca, bir yolculuk sırasında yanından ayırmadığı Aziz Augustinus’un *İtiraflar* kitabını rastgele açtığında karşılaştığı bir cümleyle sarsılır: İnsanlar dağların görkemi, denizlerin kudreti, yıldızların büyüleyici hareketleri karşısında hayranlıkla dururken, kendi iç dünyalarını unuturlar. Bu kitap, Petrarca’nın Augustinus’la yaptığı üç hayali söyleşiden oluşuyor; aslında kendi ruhundaki çatışmaları, kuşkuları ve arayışları bir günlük gibi aktardığı bir iç hesaplaşma. Her iki ses de Petrarca’nın ta kendisi; biri dünyevi tutkuların peşinde sürüklenen, diğeri ise hakikate ulaşmaya çalışan yanını temsil ediyor. Petrarca, bu diyaloglar aracılığıyla, insanın yanlışlarına rağmen Tanrı’ya kavuşma umudunu hümanist bir bakışla yeniden yorumluyor. İlk konuşmada kötü alışkanlıklar ve irade zayıflığı tartışılırken, yaşamla ölüm arasındaki gerilim, insanın geçici hazlara kapılmasının yarattığı acılar ve.