Dünya Yuvarlaktır

Rose, kuzeni Willie’nin rahatlığına hiç benzemeyen bir merakla büyüyor. Sürekli dönen bu yuvarlak dünyada ne kendini ne de yerini bulabiliyor. Dağlar ise ona duracak gibi geliyor; o kadar yüksekler ki her şeyi donduracak güçleri varmış gibi. Mavi iskemlesini sırtlayıp gözüne kestirdiği zirveye tırmanmaya başladığında, aslında kendi varoluşunu sorgulayan bir yolculuğa adım atıyor. Gertrude Stein, kelimelerin kaygan zemininde anlamın peşine düşen bu hikâyeyi, durmaksızın akan bir düşünce seliyle örüyor. Rose’un zihninde yankılanan soru, her şeyi değiştirebilir mi? Adı olmasaydı, yine de kendisi olur muydu? Ya da Shakespeare’in dediği gibi, adı değişse bile gül aynı kokar mı? Stein, bu soruyla okuru hem huzursuz eden hem de büyüleyen bir akışın içine çekiyor; varoluşun belirsizliğiyle yüzleşirken, kelimelerin gücünü yeniden keşfetmeye çağırıyor.