Dünya Güzeldir Hala

Yaşam, doğduğumuz anın izini sürmekle geçer çoğu zaman. Tozlu yollar, unutulmuş rüyalar arasında kendimizi var ederken, aslında hep o ilk nefese dönmek isteriz. Bir portakal bahçesinden süzülen rüzgâr, badem ağaçlarının gölgesinde kaybolan anılar gibi, birbirimize "hiç" derken bile varlığımızın derinliğini hissettirir. Vadilerin serinliği, uzaklıkların anlamını yitirdiği o an gelir aklımıza; yakınlık, ölçülemeyecek kadar basit ve karmaşıktır. Bu dizelerde, birbirine ulaşmak için kat edilen mesafeler, sessizliğin içinde yankılanır. Dünyanın güzelliği, hâlâ oradadır belki de – sadece bakmasını bilen gözler için.