Dün Bu Saatlerde

İkindi güneşi, pazar sokağının kaldırımlarına uzun gölgeler düşürürken, saatlerin tik takları bir ayrılığın habercisi gibi çınlıyor kulaklarında. Mesai bitiminin o bildik ağırlığı, yakandan düşmeyen bir sıkıntıya dönüşmüş sanki. Her gün aynı saatte, aynı yerde, aynı vedaya hazırlanıyorsun; sanki zaman durmuş da sen yalnızca bir gölge gibi akıp gidiyorsun. Akrep, her turunda biraz daha yaklaştırıyor seni o anın eşiğine. Dün bu saatlerde ne varsa, bugün de aynısı tekrarlanıyor – belki de yarın da öyle olacak.