Düğümlenmiş Hikayeler

Sabahın ilk ışıkları odayı aydınlatırken Feraye, yılların yükünü sırtında taşır gibiydi. Gözlerini yumduğunda zihninde beliren, sadece bir coğrafyanın değil, o topraklarda yaşam mücadelesi veren kadınların öyküleriydi. Savaşın gölgesinde kalan, erkeklerin kahramanlık destanlarına malzeme olan bu kadınlar, acının izlerini silip hayatlarını yeniden kurmaya çalıştılar. Kimisi tecavüzün yaralarını taşıdı, kimisi evladını toprağa verdi; yine de umutlarını yitirmeden, içlerindeki ateşi söndürmeden dimdik ayakta kaldılar. Sayılar, istatistikler, paneller... Toplumun gözünde her şey rakamlara indirgendi. Kaç kadın, kaç çocuk, kaç kayıp. Oysa bu rakamların ardında yatan, kazındığında ortaya çıkan derin yaralar hiç konuşulmadı. Feraye’nin sesi, o yaraların izini sürüyor; acıyı unutmadan, geçmişi sırtlanmadan, geleceğe yürüyen kadınların hikâyesini anlatıyor. Hasret’in adı geçtiğinde duraksayan sesi, aslında.