Düelloda Islık Çalan

Kapının aralığından süzülen ışık, kovulanın sesine karışan hıçkırıklarla bulanıklaşır. Gözyaşları tükenmez; buklelerindeki toz, çaresizliğin izlerini saklar. Sırtında bıçkın bir rüzgâr, lodosun eğimli yollarında boynu bükük ilerlerken gözleri kararmaya başlar. Farkında olmadan baktığı çiçeğin bile yüzü asıktır sanki. Oksijenin keskin esintisi, tenine değdiğinde her şey daha da ağırlaşır. Anlar ki, sessizlik bile bazen bir meydan okumadır.