Dublinliler

James Joyce, Dublin’in gündelik hayatına ayna tutarken şehrin ruhunu derinlikli bir bakışla ele alıyor. Sokaklarında dolaştığımız bu öykülerde, politikacılar, rahipler, müzisyenler ve hayata tutunmaya çalışan sıradan insanlar var. Yüzyıl başının Dublin’i, Joyce’un gözünden bize yansıyor: acımasız gerçekliğiyle, umutları kırılmış, çıkış yolu arayan ya da bulamayan karakterlerle. Kitap, tamamlandığı 1905’ten yıllar sonra basılabildi; çünkü anlattıkları ve dili, dönemin ahlak anlayışına ters düştü. On beş öyküden oluşan bu derleme, bir ölümle açılıp "Ölüler"le kapanırken, şehrin farklı yüzlerini, manevi çöküntüyü, pişmanlıkları ve ikilemleri ustaca işliyor. Joyce, Dublin’i anlatırken aslında bir ülkenin içine düştüğü çaresizliği de gözler önüne seriyor. Kolonileşmiş bir toplumun kamusal alanının nasıl yok edildiğini, bireylerin bu yıkım karşısındaki sessizliğini ve direncini satır aralarında hissettiriyor.