Dualar ve Aminler & Bir Dua Makamı

Ümit Meriç’in bu romanı, sessiz fısıldayışların ardında yatan derin bir yakarışa dönüşüyor. Minareler susmasın, ezanlar gökyüzünde yankılansın diye dualar yükseliyor sayfalardan. Bal arıları kovansız, sürüler çobansız kalmasın; yıllar Ramazansız, yurtlar Müslümansız geçmesin isteniyor. Yazar, sevgisizliğin, susuzluğun, havasızlığın ve vatansızlığın boşluğunda savrulan insanların iç seslerini, bir dua makamında buluşturuyor. Her cümle, bir umut fısıltısı gibi akıyor; her satır, kaybolan değerlere tutunma çabası olarak okunuyor. Meriç, inançla yoğrulmuş bir coğrafyanın sesini, hüzünle karışık bir umutla yeniden canlandırıyor.